Մոսկվա-Երևան չվերթով վերադառնում էի տուն. 8-9 տարեկան տղան թղթե բաժակով եռման ջուրը թափեց ոտքերին և սկսեց ցավից լացելով գոռալ՝ հայրիկ, խնդրում եմ, միայն թե ինձ…

Այլ լուրեր Հետաքրքիր

Երեկ Մոսկվա-Երևան չվերթով վերադառնում էի տուն: 8-9 տարեկան տղան թղթե բաժակով եռման ջուր թափեց ոտքերին: Նա այնքան ուժեղ գոռաց, որ բոլոր մարդիկ վեր թռան տեղերից:

Վազելով եկան ուղեկցորդուհիները, օգնություն էին առաջարկում, բոլոր կանայք իրենց պայուսկաներից ինչ-որ քսուքներ էին բերում: Իսկ փոքր տղան գոռում էր և խնդրում.

Հայրիկ, հայրիկ, խնդրում եմ, խնդրում եմ, չհա րվ ածես… Երեխան կարծես չէր զգում ցավը, նա գիտեր, որ հետո ավելի վատ է լինելու…գիտեր, դրա համար էլ վախենում էր: Գիտեր, որ իրեն պիտի հա րվա ծեն: Նրա համար, որ ջուրը թափել էր իր վրա և այրվել: Երեխայի ձայնի մեջ այնքան վախ և սարսափ կար…

Ես քեզ ասում էի, որ զգույշ լինես, ասում էի, զգուշացնում: Խնդրում եմ, մի հա րվա ծեք ձեր երեխաներին: Երբեք: Մի հա րվ ածեք, եթե նույնիսկ նրանք ինչ-որ վատ բան են արել, եթե նույնիսկ երկուս են ստացել կամ հաց չեն կերել: Առավել ևս, եթե անզգուշությամբ իրենք իրենց ցավ են պատճառել:

Ձեր մեջ ուժ գտեք, եղեք պաշտպան, զրուցակից, այլ ոչ թե հակ առ ակորդ: Արեք դա հանուն ձեզ և ձեր երեխայի:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *